Deze website maakt gebruikt van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Klik op "OK" om cookies te accepteren, of op "Weigeren" om de cookies te weigeren.
|  Home |  Zoeken |  Nieuws |  Werken bij VGGNet |  Contact
Hulp van VGGNet

Voorbeeld behandeling

Mijn naam is Dorette, ik ben nu 44 jaar.
In mijn leven heb ik veel meegemaakt.

Thuis en op school werd ik vroeger niet echt geaccepteerd met mijn beperking. Ik werd er op school mee gepest, maar kon dit thuis niet vertellen. Toen ik klaar was met mijn opleiding ging ik werken. Ik kreeg een relatie en we besloten al snel te gaan samenwonen. Ook binnen onze relatie kreeg ik weinig waardering. Omdat ik toch huisje-boompje-beestje wilde, trouwden we en kregen we een dochter. Na haar geboorte volgden moeilijke jaren. Er was van alles met haar aan de hand en we konden de problemen niet alleen oplossen. We moesten veel hulp inschakelen. 

Onze families toonden geen begrip voor onze situatie, ik had vaak het gevoel dat ze ons veroordeelden. Ze zeiden: “Je hebt er toch zelf voor gekozen”. Daardoor ging ik me afzonderen; ik vertelde weinig over wat er speelde in ons gezin en in mij. Ik werd moe en depressief. Ik ben toen twaalf weken naar een herstellingsoord geweest om bij te tanken. Dat heeft me toen wel even goed gegaan, maar ik kwam daarna gewoon terug in de situatie waarin ik niet begrepen werd. Ik werd steeds depressiever en kwam bijna niet meer uit bed.
Alles werd me teveel, ook de zorg voor mijn dochter. Ik heb toen alle medicijnen die in huis waren ingenomen, met als gevolg dat ik in het ziekenhuis opgenomen werd. 

Toen kregen we eindelijk hulp van VGGNet. Er kwam orde in de chaos.

Ik had gesprekken met de systeemtherapeut en ging dagbehandeling volgen. Ik kreeg een psychologisch onderzoek, waaruit naar voren kwam dat ik een licht verstandelijke beperking heb. Ook kreeg ik medicijnen van de arts. 
Bij VGGNet voelde ik me serieus genomen, er werd naar mijn verhaal geluisterd. Met steun van de systeemtherapeut voerde ik gesprekken met mijn familie. We hebben uitgelegd dat ik een licht verstandelijke beperking heb, en dat mijn dochter een ingewikkeld meisje is in haar gedrag en ontwikkeling.

Mijn hoofd zat erg vol. Het hielp mij dat alles wat met de gesprekken te maken had op het bord werd geschreven en in verschillende kleuren op het bord getekend.
Ik kreeg ook tips, bijvoorbeeld: van me afschrijven, een dagboek voor mijn dochter bijhouden en mijn vragen op papier zetten. We hebben een stamboom getekend om beter te begrijpen en te accepteren hoe mijn familie in elkaar zit en hoe de verhoudingen onderling zijn.

Door de behandeling bij VGGNet is mijn schuldgevoel tegenover mijn dochter ook veranderd. Ik ben gaan inzien dat je een goede moeder bent om je dochter uit huis te plaatsen om haar de begeleiding en zorg te geven die ze nodig heeft in haar leven. 
Ik heb geleerd om keuzes voor mezelf te maken. Ik ben gescheiden omdat ik niet meer verder wilde met mijn man. Ook ben ik verhuisd naar een huis waar ik met meerdere mensen begeleid ging wonen. Vanaf die tijd ging het steeds beter met mij. Ik voel me welkom en geaccepteerd; ik mag iemand zijn, ondanks mijn beperking.

In juni 2010 was ik klaar met de behandeling bij VGGNet.
Ik heb toen zelf een afsluitingsgesprek gepresenteerd, waar mijn familie bij was. Daarin heb ik verteld wat mijn verdere plannen zijn, en hoe het er voor staat met mijn dochter. Mijn familie, en vooral mijn vader, was onder de indruk van mijn verhaal. Dat was voor mij een groot compliment, omdat hij dat niet gauw zegt.

Ik kijk nu met goede moed naar de toekomst. Ik ben met werk bezig, en wil binnen een jaar overgaan op zelfstandig wonen met ambulante begeleiding. Dat wil ik graag met het vooruitzicht dat mijn dochter dan een nachtje kan komen logeren.

Dorette


sluiten